Aldatılınca Neden Her Şeyi Bilmek İsteriz?

Aldatılınca Neden Her Şeyi Bilmek İsteriz?

“Onunla nerede buluştunuz?”

“İlk kim yakınlaştı?”

“İlk nerede öptün?”

“Aranızda cinsellik oldu mu?”

“Onunla benimle olduğundan daha mı iyiydi?”

Bazen insan bu soruları sorarken aslında cevabın ne olacağını da bilmek istemez.

Ama yine de sorar.

Çünkü aldatılmanın ardından zihnin bir tarafı yaşananları anlamaya çalışırken, başka bir tarafı da parçalanmış hikâyeyi tamamlamaya uğraşır.

Tam olarak ne oldu?

Zihnimiz neden ayrıntıların peşine düşer?

Aldatılmak, insanın bildiğini düşündüğü ilişkiyi bir anda belirsiz hale getirebilir.

Dün doğru olduğuna inandığınız birçok şey bugün yeniden sorgulanır.

“Ne zamandır böyle?”

“Ben neleri bilmiyordum?”

“Bana söylediği hangi şeyler gerçekti?”

Belirsizlik arttıkça insan bazen ayrıntılara tutunur.

İlk buluşma…

İlk öpüşme…

Nerede görüştükleri…

Ne konuştukları…

Cinselliğin nasıl olduğu…

Bazen bütün bunları öğrenirsek yaşananları zihnimizde bir yere koyabileceğimizi düşünürüz.

Bir anlamda kaybolan hikâyenin eksik parçalarını tamamlamaya çalışırız.

Ama bazı cevaplar yeni sorular doğurur

“Evet, öpüştük.”

Bu kez:

“Ne zaman?”

“İlk kim istedi?”

“Nerede?”

“Sonra ne oldu?”

“Cinsellik yaşadınız mı?”

“Benimle yaptıklarını onunla da yaptın mı?”

Bir cevap, başka bir soruyu doğurabilir.

Ve insan fark etmeden bir soruşturmanın içinde bulabilir kendisini.

Telefonlara bakmak, mesajları okumak, sosyal medya hesaplarını incelemek, eski konuşmaları tekrar tekrar düşünmek…

Kısa bir süreliğine kontrol hissi verebilir.

Ama bazen öğrendiğimiz her ayrıntı, zihnimizde yeni bir görüntü bırakır.

Sonra o görüntü tekrar tekrar karşımıza çıkar.

En zor soru: “Onunla daha mı iyiydi?”

Belki de aldatılmanın en yaralayıcı taraflarından biri burada başlar.

Çünkü merak bir noktadan sonra yaşananları öğrenmekten çıkar, kendimizi diğer kişiyle karşılaştırmaya dönüşür.

“Benden daha mı güzeldi?”

“Daha mı çekiciydi?”

“Cinsellikleri daha mı iyiydi?”

“Onun yanında kendisini daha mı iyi hissediyordu?”

“Bende olmayan ne vardı?”

Bu soruların altında çoğu zaman yalnızca merak yoktur.

“Ben neden yetmedim?” sorusu vardır.

Ve insan bu soruya cevap bulabilmek için diğer kişiyi incelemeye başlayabilir.

Nasıl göründüğüne bakar.

Nasıl giyindiğine bakar.

Ne paylaştığını takip eder.

Kendisini onunla karşılaştırır.

Bazen kendi görünüşünü değiştirmeyi düşünür.

Ama aldatılmanın nedeni ile aldatılan kişinin değeri aynı şey değildir.

Bir başkasının seçilmiş olması, sizin daha az değerli olduğunuz anlamına gelmez.

Peki cinsel ayrıntıları bilmek neden bu kadar önemli hale gelebilir?

Çünkü cinsellik yalnızca cinsellik olarak yaşanmaz.

Bir ilişkinin içinde cinsellik; seçilme, arzu edilme, özel olma ve yakınlık duygularına da dokunabilir.

Bu nedenle insanın zihni özellikle bu alandaki ayrıntılara takılabilir.

“Onu da böyle mi öptün?”

“Onunla da böyle mi konuştun?”

“Benimle yaptığın şeyleri onunla da yaptın mı?”

“Onu benden daha mı çok arzuladın?”

Bu soruların her biri aslında başka bir soruyu taşıyor olabilir:

“Bizim aramızdaki özel olan neydi?”

Ve belki de acının bir kısmı tam burada ortaya çıkar.

İnsan yalnızca eşinin başka biriyle bir şey yaşamasına değil, kendi ilişkisinde özel sandığı bazı anların anlamının değişmiş olmasına da üzülür.

Her şeyi bilmek gerçekten iyileştirir mi?

Bunun tek bir cevabı yok.

Bazı bilgileri bilmek gerekebilir.

Özellikle ilişkinin geleceğiyle ilgili karar verebilmek, sınırları belirleyebilmek ve güveni yeniden değerlendirebilmek için önemli gerçeklerin bilinmesi gerekebilir.

Ama her ayrıntının aynı işlevi yoktur.

Bazen insanın ihtiyacı gerçeği bilmektir.

Bazen ise acısını yatıştırmak için zihnindeki boşlukları ayrıntılarla doldurmaya çalışıyordur.

Bu ikisi birbirinden farklıdır.

Belki bu yüzden aldatılmanın ardından kendimize şu soruyu sormak önemli olabilir:

“Bunu bilmeye gerçekten ihtiyacım mı var, yoksa zihnim yaşananı kontrol edebilmek için bir ayrıntı daha mı arıyor?”

Bu soru kolay değildir.

Ama bazen çok şeyi değiştirir.

Çünkü bazı görüntüler unutulmaz

Aldatılan kişi bazen yaşanmamış bir sahneyi kendi zihninde yaşamaya başlar.

Nerede olduklarını düşünür.

Nasıl baktıklarını hayal eder.

Ne yaşadıklarını zihninde canlandırır.

Ve sonra kendi ilişkisiyle karşılaştırır.

Gerçekte görmediği bir sahne, zihninde gerçeğe dönüşebilir.

Bu yüzden bazen iyileşmek, bütün ayrıntıları öğrenmekten değil, hangi ayrıntının gerçekten size hizmet ettiğini ayırt edebilmekten geçer.

Çünkü bilmek ile zihinde tekrar tekrar yaşamak aynı şey değildir.

Belki de asıl cevap başka bir yerde

Aldatılmanın ardından insan uzun süre şu soruların peşinden gidebilir:

“Onu neden seçti?”

“Onunla ne yaşadı?”

“Benden daha mı iyiydi?”

“Beni neden istemedi?”

Ama bir noktada sorunun yönü değişebilir.

“Ben bu yaşananlardan sonra kendimi nasıl yeniden göreceğim?”

“Bu ilişkide benim için neyin yeniden kurulması gerekiyor?”

“Güven nasıl yeniden oluşabilir?”

“Benim sınırlarım ne?”

“Ben bundan sonra nasıl bir ilişki istiyorum?”

Belki iyileşmenin bir yerinde insan artık üçüncü kişinin hikâyesini çözmeye çalışmak yerine kendi hikâyesine dönmeye başlar.

Çünkü aldatılmanın ardından bütün cevapları bilmek mümkün olmayabilir.

Ama kendimizi yeniden bulmak için her ayrıntıyı bilmemiz de gerekmeyebilir.

Bazen insanın ihtiyacı,

“Ne yaşandı?” sorusundan biraz uzaklaşıp,

“Şimdi benim için ne önemli?” sorusuna yaklaşabilmektir.

Ve belki de gerçek dönüşüm tam burada başlar.

Anla. Fark Et. Dönüştür.

Sorunlarınızın çözümü düşündüğünüzden daha kolay olabilir

ilk adımı bugün atın

benzer yazılar

değişim, doğru soruları sormakla başlar

Narsist Erkek mi, Hegemonik Erkek mi?

Aşkın Edebiyatı, Hayatın Gerçeği

İnsan Neden Aldatır?