Eşimle Sürekli Kavga Ediyoruz

Eşimle Sürekli Kavga Ediyoruz: Neden Aynı Döngünün İçinde Kalıyoruz?

“Eşimle sürekli kavga ediyoruz.”

Bu cümleyi söyleyen bir çift, aslında yalnızca tartıştığını anlatmıyor olabilir.

Bir şeylerin yolunda gitmediğini hissediyor, aynı konuşmaların tekrar tekrar yaşanmasından yoruluyor ve çoğu zaman nerede yanlış yaptıklarını anlamaya çalışıyor olabilir.

Bazen konu paradır.
Bazen çocuklardır.
Ev işleri, aileler, telefon, geç gelmek, cinsellik ya da yıllardır çözülemeyen başka bir mesele…

Konu değişir ama tartışmanın sonu değişmez.

Biri kendini anlatmaya çalışır, diğeri savunmaya geçer. Biri sesini yükseltir, diğeri susar. Sonra bir taraf “Sen zaten beni hiç anlamıyorsun.” der.

Diğeri ise içinden, “Ne söylesem kavga çıkıyor.” diye geçirir.

Tartışma biter.

Ama mesele gerçekten bitmiş midir?

Bir süre sonra başka bir konu üzerinden aynı şey yeniden yaşanır.

Belki de burada bakmamız gereken ilk yer, neyi tartıştığımız değil, tartışırken nasıl bir döngünün içine girdiğimizdir.

Bazen kavga ettiğiniz şey, gerçekten kavga ettiğiniz şey değildir

Bir çift para yüzünden tartışıyor olabilir.

“Yine bütçeyi aştın.”

“Sen de her şeye karışıyorsun.”

“Ben karışmasam hiçbir şeyi düşünmüyorsun.”

Dışarıdan bakıldığında konu paradır. Ama taraflardan biri için asıl mesele, “Benim söylediklerimi neden önemsemiyorsun?” olabilir. Diğeri ise aynı konuşmayı, “Ne yaparsam yapayım seni memnun edemiyorum.” şeklinde yaşıyor olabilir. Böyle olduğunda tartışılan konu değişse bile yaşanan duygu değişmeyebilir. Bu nedenle bazı çiftler yıllarca farklı konuları tartıştıkları halde hep aynı yerde takılıp kaldıklarını hisseder.

Çünkü bazen sorun, tek tek konulardan çok, çiftin o konularla karşılaştığında içine girdiği ilişkisel döngüdür.

“Eşim beni anlamıyor” dediğimizde

İlişkilerde en çok duyduğum cümlelerden biri bu:

“Beni anlamıyor.”

Anlaşılmadığını hissetmek, yalnızca bir konuda fikirlerinin kabul edilmemesi değildir. İnsan bazen haklı bulunmaktan çok, yaşadığı duygunun karşı tarafta bir karşılık bulmasını ister.

“Beni dinledi.”

“Ne hissettiğimi gördü.”

“Benim için neden önemli olduğunu anladı.”

Çift çatışmaları üzerine yapılan araştırmalar da kişinin partneri tarafından anlaşılmış hissetmesinin ilişki doyumuyla ilişkili olabileceğini gösteriyor. Yani tartışmanın kendisinden kadar, kişinin o tartışmanın içinde kendisini nasıl hissettiği de önemli. Bu nedenle ilişkide amaç her konuda aynı düşünmek olmayabilir.

Bazen ilk ihtiyaç, haklı çıkmak değil, birbirinin dünyasına biraz daha yaklaşabilmektir.

“Sen haklısın.” demek zorunda değiliz.

Ama “Senin bunu neden böyle yaşadığını anlayabiliyorum.” diyebilmek, konuşmanın yönünü değiştirebilir.

Biri konuşurken diğeri neden susuyor?

Bazı çiftlerde döngü şöyle başlar:

Bir taraf konuşmak, açıklamak ve bir cevap almak ister. Diğer taraf konuşma uzadıkça kendisini baskı altında hisseder ve geri çekilir.

İlk taraf bu sessizliği:

“Umurunda değil.”

diye yorumlar.

Daha fazla konuşur, daha fazla soru sorar, kendisini daha çok anlatmaya çalışır. Diğer taraf ise daha da kapanır.

Bu kez ilk taraf:

“Bak, yine beni dinlemiyor.”

diye düşünür.

Böylece biri yaklaştıkça diğeri uzaklaşır. Diğeri uzaklaştıkça ilk taraf daha çok yaklaşmaya çalışır. 

Ve tartışma büyür.

Çift araştırmalarında bu tür talep–geri çekilme örüntüleri uzun zamandır inceleniyor. Bazı araştırmalar bu etkileşim biçiminin ilişki doyumu ve çatışma deneyimleriyle bağlantılı olabileceğini gösteriyor. Ancak bunu her çift için geçerli tek bir açıklama olarak görmek doğru olmaz.

Çünkü her sessizlik aynı anlama gelmez. Bazen insan düşünmek için susar. Bazen kendisini korumak için geri çekilir. Bazen de konuşmanın artık bir yere varmayacağına inanmıştır.

Bu yüzden yalnızca “Kim sustu?” diye bakmak yerine, “Bu sessizlik ikimizin arasında neye dönüşüyor?” diye bakmak daha anlamlı olabilir.

Öfkenin altında başka bir duygu olabilir

Tek başına kavga sıklığına bakarak böyle bir sonuca varmak doğru olmaz.

Araştırmalar, çatışmanın nasıl yaşandığının ve çiftlerin çatışma sonrasında nasıl etkileşim kurduğunun ilişki deneyimleri açısından önemli olduğunu gösteriyor. Daha sık çatışma ve geri çekilme gibi bazı etkileşim biçimleri, sonraki ilişki değerlendirmeleriyle olumsuz yönde ilişkilendirilebiliyor.

Ama her tartışma aynı değildir.

Bazı çiftler tartışır, sakinleşir, yeniden konuşur ve birbirlerini duyabilir.

Bazı ilişkilerde ise tartışmalar hakaret, aşağılama, tehdit, korku, kontrol ya da şiddet içerebilir.

Bunları sıradan bir iletişim problemi gibi değerlendirmek doğru değildir.

Özellikle korku veya şiddetin olduğu ilişkilerde öncelik, iletişim tekniği öğrenmekten önce güvenliğin ve uygun profesyonel desteğin değerlendirilmesidir.

Peki nereden başlanabilir?

Belki de ilk adım, daha iyi tartışmayı öğrenmekten önce nasıl tartıştığınızı fark etmektir.

Kendinize şu soruları sorabilirsiniz:

Tartışmalarımız genellikle hangi konuyla başlıyor?

Bir süre sonra konu neden değişiyor?

O anda eşimden gerçekten ne bekliyorum?

Eşim sustuğunda bunu nasıl yorumluyorum?

Ben konuşmaya devam ettiğimde eşim bunu nasıl yaşıyor olabilir?

Tartışmanın sonunda gerçekten bir şey çözüyor muyuz, yoksa yalnızca yorulup susuyor muyuz?

Ve belki de en zor soru:

Bu döngünün içinde benim değiştirebileceğim ne var?

Bu soru suçlu aramak için sorulmaz.

Kişinin kendi hareket alanını görebilmesi için sorulur.

Çünkü ilişkide sorumluluk almak, bütün sorumluluğu üzerine almak değildir.

Ama yalnızca diğer kişinin değişmesini beklemek de çoğu zaman ilişkiyi aynı yerde bırakır.

İlişkide bazen soru değiştiğinde bir şeyler değişmeye başlar

Çiftler tartışırken çoğu zaman aynı sorunun peşinden gider:

“Kim haklı?”

Oysa bazı tartışmalarda iki tarafın da kendi yaşadığı gerçek vardır.

Birinin incinmiş olması, diğerinin hiç incinmediği anlamına gelmez.

Birinin kendisini anlatmaya çalışması, diğerinin bunu saldırı olarak yaşamamış olduğu anlamına gelmez.

Bu yüzden bazen soruyu değiştirmek gerekir.

“Kim haklı?” yerine:

“Biz burada birbirimize ne yapıyoruz?”

Ve ardından:

“Bu döngüyü nasıl sürdürüyoruz?”

diye bakmak.

İlişkide dönüşüm çoğu zaman tam da burada başlar.

Belki de mesele yalnızca kavga etmek değildir

Belki uzun zamandır birbirinizi gerçekten duymuyorsunuz.

Belki biriniz konuşmaya çalışırken diğeriniz kapanıyor.

Belki ikiniz de kırgınsınız ama bunu öfkenin arkasında yaşıyorsunuz.

Belki yıllardır çözülemeyen bir konu, her yeni tartışmada yeniden karşınıza çıkıyor.

Belki de ilişkinizde yaşadığınız şey artık ikinizin tek başına çözmeye çalışırken daha fazla yorulmanıza neden oluyor.

Her ilişkinin hikâyesi farklı.

Bu nedenle çift danışmanlığında amaç, kimin haklı olduğuna karar vermek ya da ilişki adına bir karar vermek değildir.

Önce ilişkinin içinde ne olduğunu anlamaya çalışırız.

Tekrarlayan döngülere bakarız. Duyguların ve ihtiyaçların nerede görünür, nerede saklı kaldığını fark ederiz. Kişinin kendi ilişki deneyimine daha yakından bakabilmesine alan açarız.

Sonra ilişkinin bulunduğu yerden nasıl bir yol açılabileceğine birlikte bakarız.

Çünkü bazen değişmesi gereken ilk şey tartışmanın konusu değildir.

Tartışırken birbirimize baktığımız yerdir.

Belki de “Eşimle sürekli kavga ediyoruz.” cümlesinin ardından kendimize sorabileceğimiz başka bir soru vardır:

“Biz neden sürekli kavga ediyoruz?”

Ve sonra biraz daha derine:

“Bu kavgaların içinde birbirimize aslında ne anlatmaya çalışıyoruz?”

Bazen dönüşüm, cevabı hemen bulmakla değil, doğru soruyu ilk kez gerçekten sormakla başlar.

Sürekli kavga etmek ilişkinin bittiği anlamına mı gelir?

Tek başına kavga sıklığına bakarak böyle bir sonuca varmak doğru olmaz.

Araştırmalar, çatışmanın nasıl yaşandığının ve çiftlerin çatışma sonrasında nasıl etkileşim kurduğunun ilişki deneyimleri açısından önemli olduğunu gösteriyor. Daha sık çatışma ve geri çekilme gibi bazı etkileşim biçimleri, sonraki ilişki değerlendirmeleriyle olumsuz yönde ilişkilendirilebiliyor.

Ama her tartışma aynı değildir.

Bazı çiftler tartışır, sakinleşir, yeniden konuşur ve birbirlerini duyabilir. Bazı ilişkilerde ise tartışmalar hakaret, aşağılama, tehdit, korku, kontrol ya da şiddet içerebilir. Bunları sıradan bir iletişim problemi gibi değerlendirmek doğru değildir.

Özellikle korku veya şiddetin olduğu ilişkilerde öncelik, iletişim tekniği öğrenmekten önce güvenliğin ve uygun profesyonel desteğin değerlendirilmesidir.

Peki nereden başlanabilir?

Belki de ilk adım, daha iyi tartışmayı öğrenmekten önce nasıl tartıştığınızı fark etmektir.

Kendinize şu soruları sorabilirsiniz:

Tartışmalarımız genellikle hangi konuyla başlıyor?

Bir süre sonra konu neden değişiyor?

O anda eşimden gerçekten ne bekliyorum?

Eşim sustuğunda bunu nasıl yorumluyorum?

Ben konuşmaya devam ettiğimde eşim bunu nasıl yaşıyor olabilir?

Tartışmanın sonunda gerçekten bir şey çözüyor muyuz, yoksa yalnızca yorulup susuyor muyuz?

Ve belki de en zor soru:

Bu döngünün içinde benim değiştirebileceğim ne var?

Bu soru suçlu aramak için sorulmaz.

Kişinin kendi hareket alanını görebilmesi için sorulur.

Çünkü ilişkide sorumluluk almak, bütün sorumluluğu üzerine almak değildir.

Ama yalnızca diğer kişinin değişmesini beklemek de çoğu zaman ilişkiyi aynı yerde bırakır.

İlişkide bazen soru değiştiğinde bir şeyler değişmeye başlar

Çiftler tartışırken çoğu zaman aynı sorunun peşinden gider:

“Kim haklı?”

Oysa bazı tartışmalarda iki tarafın da kendi yaşadığı gerçek vardır.

Birinin incinmiş olması, diğerinin hiç incinmediği anlamına gelmez.

Birinin kendisini anlatmaya çalışması, diğerinin bunu saldırı olarak yaşamamış olduğu anlamına gelmez.

Bu yüzden bazen soruyu değiştirmek gerekir.

“Kim haklı?” yerine:

“Biz burada birbirimize ne yapıyoruz?”

Ve ardından:

“Bu döngüyü nasıl sürdürüyoruz?”

diye bakmak.

İlişkide dönüşüm çoğu zaman tam da burada başlar.

Belki de mesele yalnızca kavga etmek değildir

Belki uzun zamandır birbirinizi gerçekten duymuyorsunuz.

Belki biriniz konuşmaya çalışırken diğeriniz kapanıyor.

Belki ikiniz de kırgınsınız ama bunu öfkenin arkasında yaşıyorsunuz.

Belki yıllardır çözülemeyen bir konu, her yeni tartışmada yeniden karşınıza çıkıyor.

Belki de ilişkinizde yaşadığınız şey artık ikinizin tek başına çözmeye çalışırken daha fazla yorulmanıza neden oluyor.

Her ilişkinin hikâyesi farklı.

Bu nedenle çift danışmanlığında amaç, kimin haklı olduğuna karar vermek ya da ilişki adına bir karar vermek değildir.

Önce ilişkinin içinde ne olduğunu anlamaya çalışırız.

Tekrarlayan döngülere bakarız. Duyguların ve ihtiyaçların nerede görünür, nerede saklı kaldığını fark ederiz. Kişinin kendi ilişki deneyimine daha yakından bakabilmesine alan açarız.

Sonra ilişkinin bulunduğu yerden nasıl bir yol açılabileceğine birlikte bakarız.

Çünkü bazen değişmesi gereken ilk şey tartışmanın konusu değildir.

Tartışırken birbirimize baktığımız yerdir.

Belki de “Eşimle sürekli kavga ediyoruz.” cümlesinin ardından kendimize sorabileceğimiz başka bir soru vardır:

“Biz neden sürekli kavga ediyoruz?”

Ve sonra biraz daha derine:

“Bu kavgaların içinde birbirimize aslında ne anlatmaya çalışıyoruz?”

Bazen dönüşüm, cevabı hemen bulmakla değil, doğru soruyu ilk kez gerçekten sormakla başlar.

Sorunlarınızın çözümü düşündüğünüzden daha kolay olabilir

ilk adımı bugün atın

benzer yazılar

değişim, doğru soruları sormakla başlar

Narsist Erkek mi, Hegemonik Erkek mi?

Aşkın Edebiyatı, Hayatın Gerçeği

İnsan Neden Aldatır?